• Czy dzieci lubią jeździć na nartach?

    Generalnie 95% dzieci uwielbia narty. Z nartami jest tak, że na początku dzieci są trochę wystraszone i to jest normalne. Jednak po jakimś czasie, jak to wszystko zacznie wychodzić, dzieci uwielbiają prędkość i wygłupy na śniegu. Szczególnie jak w grupie są ich rówieśnicy...

  • W jakim wieku można zacząć jeździć na nartach?

    Francuskie szkoły przyjmują po skończonych 2 latach i 8 miesiącach. W Polsce przyjęło się od 3 roku życia. Niemniej jednak rodzice muszą zdawać sobie sprawę, że na początku chodzi o zabawę i pokazanie dziecku jak można miło spędzić czas na świeżym powietrzu. Ale po kilku razach dziecko samodzielnie będzie jeździło na wprost i zacznie intuicyjnie swoje pierwsze skręty.

  • Czy "na siłę" to dobra metoda nauki?

    Dziecko z nart ma czerpać przede wszystkim przyjemność. Taka jest idea spędzania wolnego czasu na stoku. Jeśli dziecko nie chce i jest zaparte to nie należy zmuszać i wmawiać mu, że ja w twoim wieku to już tak śmigałem, że hoho... Nie należy jednak odpuszczać. Trzeba przyjeżdżać z nim na stok, dawać za przykład uśmiechnięte starsze rodzeństwo, może rodzica. Niech pochodzi sobie w butach narciarskich, pokopie łopatką w śniegu, pozjeżdża na sankach i w pewnym momencie samo się upomni o narty. Należy być wytrwałym i systematycznym, a nie bawić się w kata. Zalecamy, aby naukę prowadził instruktor narciarstwa. Rodzicom bardzo często wydaje się, że uczą dobrze i już na starcie chcą zrobić ze swojej pociechy mistrza świata!

  • Co zrobić jak dziecko nie chce się uczyć?

    Przede wszystkim nie zmuszać. Nie należy jednak odpuszczać. Trzeba przyjeżdżać z dzieckiem na stok, dawać za przykład uśmiechnięte starsze rodzeństwo, może rodzica. Niech pochodzi sobie w butach narciarskich, pokopie łopatką w śniegu, pozjeżdża na sankach i w pewnym momencie samo się upomni o narty. Należy być wytrwałym i systematycznym. Przyjdzie taki czas, że nie będzie chciało przestać jeździć.

  • Dlaczego na snowboardzie uczymy od 10 roku życia?

    Snowboard to sport tzw. asymetryczny. Jedna strona bardziej pracuje niż druga. Przy młodym organizmie nie do końca wykształconym może dojść do kontuzji. PZS czyli Polski Związek Snowboardu zaleca szkolenie dla osób od 10go roku życia.

  • Czy kask jest potrzebny?

    Kask może uratować ci życie! Kask musi być obowiązkowo zapięty pod brodą. Kask niezapięty podczas upadku może spaść przed uderzeniem głową w lód, kamień, drzew lub pogłębić uraz spadając na przykład na przegrodę nosowa. 

  • Czy kask jest obowiązkowym wyposażeniem narciarza?

    TAK, ale dla osób do ukończenia 16go roku życia.

    Reguluje to Ustawa z dnia 18 sierpnia 2011 r.
    o bezpieczeństwie i ratownictwie w górach i na zorganizowanych terenach narciarskich.

    Art. 29.
    Osoba uprawiająca narciarstwo zjazdowe lub snowboarding na zorganizowanym terenie narciarskim, do ukończenia 16 roku życia, obowiązana jest używać w czasie jazdy kasku ochronnego konstrukcyjnie do tego przeznaczonego.

    Dzieci bez kasków nie przyjmujemy na zajęcia.

  • Jeżdżę doskonale, czy nadal potrzebny mi kask?

    Bezwzględnie. Nawet jeśli jeździsz doskonale, choć ludzie mają tendencje do przeceniania swoich umiejętności, to pamiętaj, że nie jesteś sam na stoku. Ludzie jeżdżą bardzo różnie: lepiej, gorzej, słabo, często nie znają przepisów. Mamy w tej chwili bardzo duże zagęszczenie na stokach. Narciarzy przybywa z każdym rokiem. Jazda na krawędziach pozwala rozwinąć znaczne prędkości, a przy skręcie ciętym w poprzek stoku narciarze bardzo często patrzą tylko przed siebie nie rozglądając się na boki.

    PAMIĘTAJ! nawet jak Ty dobrze jeździsz nie daje Ci to gwarancji, że nikt w Ciebie nie wpadnie!

  • Jak najlepiej przygotwać się do zimy?

    Przede wszystkim należy być systematycznym. 10-20 przysiadów dziennie od września bardzo pomoże nam wzmocnić mięśnie ud. Spacery są doskonałym uzupełnieniem. Spora część instruktorów w sezonie letnim jeździ na rowerze lub biega. Ważna jest też zdrowa dieta.

  • Czy warto kupić używany sprzęt?

    Często sprzęt używany można kupić dużo taniej niż nowy. Trzeba się jednak znać, żeby nie kupić uszkodzonego sprzętu. Narty można kupić używane, ale buty zalecamy zawsze nowe. Buty muszą być starannie dobrane, żeby po półgodzinie jazdy nie odebrały nam ochoty na dalszą jazdę.

  • Jaką firmę sprzętu Pan poleca?

    To bardzo częste pytanie, jakie słyszą nasi instruktorzy. Nie ma na to jednoznacznej odpowiedzi. Parametry sprzętu są bardzo zbliżone do siebie. Osoby na poziomie rekreacyjnym nie zwrócą uwagi na niuanse, jakimi różnią się narty. Warto wiedzieć jaki rodzaj nart odpowiada naszej technice: narty slalomowe, narty gigantowe, all round, etc. W wyborze rodzaju nart pomoże instruktor, który musi zobaczyć jak dana osoba jeździ.

    Natomiast przy wyborze butów nie należy sugerować się ani ceną, ani marką, ani kolorem! Buty mają być po prostu wygodne.

  • Jaką twardość butów wybrać?

    Przy wyborze butów nie należy sugerować się ani ceną, ani marką, ani kolorem! Buty mają być po prostu wygodne. Jazda przez cały dzień ma sprawiać nam przyjemność, a nie stać się koszmarem po pierwszej godzinie jazdy.

    Zasada jest taka: im lepszy narciarz, tym twardsze buty! Ale proszę nie przeceniać swoich umiejętności i na siłę nie kupować butów z wyższym współczynnikiem twardości. Do rekreacyjnej dobrej jazdy buty 80-90 w zupełności wystarczą. Bardzo twarde buty z twardością 130 w górę są świetne, ale dla zawodników na przejazd na czas. Trasa zjazdu trwa średnio ok. półtorej do dwóch minut i po zjechaniu zawodnicy odpinają klamry, bo noga jest tak bardzo mocno usztywniona, że nie da się wytrzymać.

  • Kto jest odpowiedzialny za bezpieczeństwo i działania ratownicze na stoku narciarskim?

    W świetle ustawy z dnia 18 sierpnia 2011r. o bezpieczeństwie i ratownictwie w górach i na zorganizowanych terenach narciarskich za bezpieczeństwo na stoku narciarskim odpowiedzialny jest jego właściciel. Zobowiązany jest on do zapewnienia bezpieczeństwa na jego terenie oraz do zabezpieczenia służby ratunkowej w postaci ratowników narciarskich. W świetle przepisów nie musi to być GOPR.
    W każdym razie Zarządzający zorganizowanym terenem narciarskim jest zobowiązany do umieszczenia informacji na ten temat (min. numeru do ratowników narciarskich).
    Podmioty realizujące zadania z zakresu ratownictwa narciarskiego są zobowiązane do wystawiania kart wypadkowych (rejestru wypadku). Warto to widzieć, gdyż w godzinie "W", gdy będziemy chcieli skorzystać z ubezpieczenia rejestr wypadku jest koniczny, ale takiej sytuacji oczywiście nikomu nie życzymy:-)

  • Czy można jeździć po tzw grzańcu?

    Artykuł 30 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011r o bezpieczeństwie i ratownictwie w górach i na zorganizowanych terenach narciarskich brzmi:
    Zabrania się uprawiania narciarstwa lub snowboardingu na zorganizowanym terenie narciarskim w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego. W świetle praw polskiego norma alkoholowa wynosi 0,2 promila w wydychanym powietrzu.
    Czyli obowiązuję zasada tak jak za kółkiem - pijesz nie jedź!!!

  • Czy w Polsce ratownictwo na stokach narciarskich jest bezpłatne?

    Ratownictwo jest bezpłatne, ale już u naszych południowych sąsiadów (Czechów) nie. Tam za interwencje się płaci i należy mieć obowiązkowe ubezpieczenie inaczej będziemy musieli zapłacić kilkaset euro z własnej kieszeni w przypadku interwencji skutera lub kilka tysięcy w przypadku interwencji śmigłowca. Wybierając się z kolei w Polsce na narty warto zwrócić uwagę, czy nasze ubezpieczenie NNW obejmuje uprawianie narciarstwa. Ma to kluczowe znaczenie w przypadku ubiegania się o ewentualne odszkodowanie.

  • Co to jest dekalog narciarza?

    Dekalog narciarza FIS

    FIS - Międzynarodowa Federacja Narciarska, Fédération Internationale de Ski, FIS, organizacja założona w 1924 w Chamonix. Siedziba FIS znajduje się w Szwajcarii.
    Zajmuje się rozwojem i propagowaniem narciarstwa na świecie, opracowuje przepisy i regulaminy zawodów sportowych, organizuje konkursy olimpijskie, mistrzostwa świata i inne międzynarodowe zawody narciarskie. Zrzesza ponad 100 krajowych związków.

    Każdy narciarz na stoku musi przestrzegać specjalnego kodeksu. Nie wolno wjechać na innego narciarza z tyłu lub z boku, a tym bardziej w grupę ćwiczących. Jeżeli w zderzeniu ktoś poniesie szkodę, ma prawo żądać odszkodowania.

    Poniżej przedstawiamy "10 przykazań narciarza":

    1. Wzgląd na inne osoby
      Każdy narciarz powinien zachowywać się w taki sposób, aby nie stwarzać niebezpieczeństwa ani szkody dla innej osoby.
       
    2. Panowanie nad szybkością i sposobem jazdy
      Narciarz powinien zjeżdżać z szybkością stosowną do swoich umiejętności oraz rodzaju i stanu trasy i warunków atmosferycznych.
       
    3. Wybór kierunku jazdy
      Narciarz zjeżdżając z góry, dysponując większą możliwością wyboru trasy zjazdu musi ustalić taki tor jazdy, aby nie zagrażać narciarzowi przed nim jadącemu.
       
    4. Wyprzedzanie
      Wyprzedzać można zarówno po stronie dostokowej jak i odstokowej, po stronie lewej lub prawej, lecz w takiej odległości, która nie ograniczy wyprzedzanemu swobody.
       
    5. Przejazd przez skrzyżowanie tras narciarskich
      Narciarz zaczynając zjazd na trasie lub pólku narciarskim powinien sprawdzić patrząc w górę, w dół, czy nie sprowokuje tym niebezpieczeństwa dla siebie i dla innych. Identyczne postępowanie obowiązuje po każdym, nawet chwilowym zatrzymaniu się na trasie lub stoku.
       
    6. Zatrzymanie się
      Należy unikać zatrzymania się na trasie zjazdu, zwłaszcza w miejscach zwężeń i miejscach o ograniczonej widoczności. Po ewentualnym upadku narciarz winien usunąć się z toru jazdy możliwie jak najszybciej.
       
    7. Podejście
      Narciarz powinien podchodzić tylko poboczem trasy, a w przypadku złej widoczności powinien w zejść zupełnie z trasy. Takie samo zachowanie obowiązuje narciarzy, którzy pieszo schodzą w dół.
       
    8. Przestrzeganie znaków narciarskich
      Każdy narciarz winien stosować się do znaków narciarskich ustawionych na trasach.
       
    9. Wypadki
      W razie wypadku każdy, kto znajdzie się w pobliżu winien poszkodowanemu spieszyć z pomocą.
       
    10. Stwierdzenie tożsamości
      Każdy, obojętnie czy sprawca wypadku, poszkodowany, czy też świadek muszą w razie wypadku podać swoje dane osobowe.